Ondertussen, in de wachtkamer

Vandaag weer eens naar de ogendokter, kijken of het er nog steeds positief uitziet. Samuel kijkt namelijk niet goed uit zijn doppen.

Dat vond de dokter ook en ze begon hem op de oogzenuwen te werken. “Dit is de druppel”, zei de dokter en ze mikte er een in zijn oog. “Ho ho”, zei ik, “dit is mijn oogappeltje, beetje voorzichtig”. “Nu gaan we wachten tot de pupillen groot worden”, zei de dokter. Nou groeit Samuel snel, maar om daar nou op te gaan wachten..

Na meer dan een half uur wachtkamerklok kijken was Samuels focus ver te zoeken en na het spelletje ‘Ik zie ik zie wat jij niet ziet’ zag hij mij ook niet meer zitten. Gelukkig hoorden we eindelijk het verlossende “Samuel, Samuel, lig je te dromen?” en mochten we weer op audiëntie komen.

Met de blik op oneindig stapte Samuel naar binnen. “Zo, dat gaat zienderogen vooruit”, hoorden we na de eerste test. “Ja maar Iris”, zei Samuel toepasselijkerwijs tegen de ogendokter die eigenlijk Imke heet, “moet ik nog steeds oogstickers? Mijn oog werkt nu echt hard hoor!”.

“Helaas wel jongen, blijven jullie nog maar even plakken.”

Na zo lang in de wachtkamer was dat niet het antwoord wat Samuel voor ogen had, maar hij zag zijn kans schoon, pinkte een traan weg en zei “Mag ik dan een kleurplaat?”.

Hij ziet dus alles nog steeds positief.

(Een oudje, een van mijn grappigere facebookposts)

Advertenties

Auteur: tinus

I build and manage websites and communities from the comfort of beautiful Hooghalen (The Netherlands). My websites do 1M visits per month right now and I'm working hard to get to 2M.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s